|
Frontschwein.com |
||||||||
| Een stukje geschiedenis: | ||||||||
| De Eerste Wereldoorlog was
een gevolg van spanningen tussen de grootmachten. Bosnië-Herzegovina
werd in 1908 geannexeerd door Oostenrijk-Hongarije. De Bosnische en
Servische nationalisten wilden daarvoor wraak nemen. Toen op 28 juni
1914 de Oostenrijkse kroonprins Franz-Ferdinand met diens echtgenote een
bezoek bracht aan Sarajevo werden ze tijdens een aanslag vermoord. De
dader was lid van een nationalistische Bosnische beweging, welke nauwe
banden onderhield met een Servische terreurorganisatie. Hiermee was het
voor Oostenrijk-Hongarije duidelijk wie er achter de aanslag stond. Zij
stelden Servië een ultimatum waaraan door Servië op de meeste punten
werd voldaan. Toch was Oostenrijk-Hongarije niet tevreden en verklaarde
aan Servië op 28 juli 1914 de oorlog. Zodoende moest ook Duitsland (als
bondgenoot van Oostenrijk-Hongarije) ten strijde trekken. Op 2 augustus
1914 overschreed Duitsland de Luxemburgse grens. Twee dagen later de
Belgische grens. Groot-Brittannië kwam België te hulp. De Fransen hadden
op 1 augustus de mobilisatie afgekondigd. De Eerste Wereldoorlog was een
feit!
|
||||||||
|
|
||||||||
| Hoewel de Duitse legerleiding ervan uitging dat men (nu men België was binnengevallen) Frankrijk via een soort "tangbeweging" op de knieen kon dwingen, werd al snel duidelijk dat men te euforisch was geweest over dit zogenaamde Von Schlieffen-plan. Al snel werden de Duitse soldaten bij de rivier de Somme teruggedrongen. Er ontstond een breed frontverloop (vanaf het Belgische Ieper tot aan de Zwitserese Alpen) waarbij men in een soort patstelling tegenover elkaar kwam te staan. De soldaten werden gedwongen zich in te graven. Zodoende ontstond de loopgravenoorlog welke typerend zou worden voor het verdere verloop van de Eerste Wereldoorlog. Soldaten leefden in de loopgraven, op korte afstand van de vijand. Op sommige plaatsen van het front bedroeg die afstand minder dan twintig meter. Het gebied tussen de vijandelijke linies noemde men niemandsland. De soldaten lagen voortdurend onder vuur van de vijandelijke geschutten. Vooral de Duitsers stonden bekend om hun enorme vuurkracht. Beschietingen waren aan de orde van de dag. Soms ging de granatenregen dagen door, zonder pauzes. De Duitsers noemden dat "Trommelfeuer". Voor het eerst werd er ook gas gebruikt. In het begin nog door het gebruik van gasflessen. Later door het afschieten van gasgranaten. Door de erbarmelijke omstandigheden in de loopgraven (stank, ratten, luizen, ziektes en rottende lichaamsdelen van gevallen soldaten) en het onophoudelijk gevaar voor de dood door de granaat of de vijandelijke kogel werd het moreel van de frontsoldaat vermurmd. Fotos en filmbeelden geven tegenwoordig slechts een betrekkelijke indruk van de verschrikkelijke toestanden aan het front. Onmenselijk was het. Velen die het geluk hadden om niet ten prooi te vallen aan de granaat- en/of kogelregen werden letterlijk krankzinnig. |
||||||||
|
|
||||||||
|
Het "von Schlieffen-plan" waarbij Frankrijk in een tangbeweging zou worden ingenomen. |
||||||||
| Begin 1916 besloot de Duitse legerleiding dat men een grootscheepse aanval zou uitvoeren op Verdun. Echter, niet de verovering op zich was het doel. Door de bijzondere historische betekenis van de stad Verdun voor de Fransen wilde men zodoende het moreel breken. Men was ervan overtuigd dat Frankrijk alles en iedereen in de strijd zou werpen om Verdun te verdedigen. Het Franse leger zou op die manier "doodbloeden". Op 21 februari 1916 werd de aanval ingezet. Een immens "Trommelfeuer" regende neer op het Bois des Caures, noordelijk van de stad. De slag om Verdun was begonnen. De Duitsers verwachtten na dit enorme "Trommelfeuer" weinig weerstand meer. Het pakte voor de aanvallende Duitse soldaten anders uit. Tot bijna letterlijk de laatste man vochtten de Fransen in het Bois des Caures en de andere delen rondom Verdun. Uiteindelijk wist men de aanval van de Duitsers te stoppen. Werderom een patstelling. Hoewel de Duitse soldaten belangrijke forten wisten in te nemen (zoals o.a. Fort Douamont en Fort Vaux) konden ze slechts zeer langzaam oprukken. Telkens werden de Duitsers weer terug gedrongen. Het Frontverloop bij Verdun verstarde. De Fransen luktte het om via de zogenaamde Heilige straat (Voie Sacree) enorme hoeveelheden manschappen en materiaal aan te voeren. Vanaf februari 1916 tot augustus 1916 werden meer als 30 miljoen granaten afgevuurd op de slagvelden rond Verdun. De granaten van de zwaarste geschutten wogen meer als een ton (zelfs tot 1700 kg). Het slagveld van Verdun heeft dan ook de twijfelachtige eer om de geschiedenis in te gaan als het slagveld met de meeste doden per vierkante meter! De eigenlijke slag om Verdun duurde tot eind december 1916. De oorlog zou nog voortduren tot november 1918.
|
||||||||
|
|
||||||||
| Home | ||||||||
