Zoals bijna in elke oorlog speelde ook in de Duitse Keizertijd muziek een rol bij de motivatie van de troepen.

Natuurlijk hadden de manschappen in de loopgraven geen radio's zoals tijdens de tweede wereldoorlog. Denk bijvoorbeeld aan het liedje "Lili Marleen" waar door duizenden soldaten naar geluisterd werd. Er bestonden zelfs officieuze afspraken hierover. Als 's avonds het lied klonk uit de radio's die afgestemd waren op Radio Belgrad werden de gevechtshandelingen stop gezet.

Tijdens de Keizertijd werd muziek achter de front gespeeld. Tijdens hoog bezoek aan het front of tijdens andere officiële plechtigheden (bijvoorbeeld het verlenen van eremedailles) speelden de militaire muziekkorpsen uit volle borst. Sommige soldaten namen een grammofoon mee naar het front. Hierop werden dan tijdens gevechtpauzes in de onderaardse bunkers de "schellachplaten" afgespeeld.